🔘 رضایت جنسی چگونه باید باشد.
رضايت جنسی دو جزء دارد:
1- جسمی
2- عاطفی و هيجانی.
بسياري از منابع علمي از دو شاخص براي بعد جسمي و فيزيکي ياد ميکنند:
🔺فراواني نزديکي جنسي و رسيدن به ارگاسم.
به اين معني که هرچه تعداد رابطههاي جنسي زن و شوهر در يک بازهي زماني مثلا در يک ماه يا يک هفته بيشتر باشد و هرچه هر دو نفردر ارتباطهاي خود بيشتر به اوج لذت جنسي يا ارگاسم برسند نشان ميدهد که رابطه رضايتبخشتري دارند.
🔺در بعد عاطفي و هيجاني بر اهميت احساسها و هيجانهاي مثبت، در حين و بعد از رابطه به خصوص هيجان شادي تاکيد ميشود، علاوه بر اين گفتوگوي راحت و صميمانه دو نفر دربارهي ميزان علاقه و انتظارات خود از رابطه، در بخش عاطفه گنجانده ميشود.
در سالهاي اخير، مطالعات علمي سکسولوژيستها (متخصصان مسائل جنسي) نکات تازهاي را روشن کرده است؛
🔺 جزء جسمي رضايت جنسي، يعني فراواني نزديکي و زيادي ارگاسمها براي مردان بيشتر اهميت دارد تا براي زنان. متغيرهاي ارتباطي و عاطفي و اجتماعي براي زنها اثربخشتر از شاخصهاي فيزيکي است به اين معنا که اگر مردي از سطح تحصيلي و منزلت اجتماعي بالاتري برخوردار باشد، در زندگي خصوصي با زن خود همکاري کند و از او حمايت نمايد و مدتها پيش از برقراري رابطهي جنسي، محبت و صميميت خود را به همسرش نشان دهد و با رفتارهاي صادقانه اعتماد او را جلب نمايد و در هنگام تماس جنسي شتاب نورزد، عشقورزي کند، سخنان محبتآميز بگويد و نشان دهد که تنها به جسم همسر و رابطهي جنسي با او توجه نميکند، بلکه او را صميمانه و وفادارانه ميخواهد و ميطلبد،ميتواند رضايت جنسي پايداري را به همسر خود هديه دهد.
خانم دکتر روث وستايمر، صاحبنظر نامدار مسائل جنسي در کتاب رابطه جنسي انسان به مردان هشدار ميدهد که اگر به طور افراطي به رسيدن زنان به ارگاسم حساس باشند، بيم آن ميرود که از جنبههاي عميق عاطفي آنها غافل شوند و آنها را وادارند که به طورر ساختگي اداي به ارگاسم رسيدن را درآورند! و در نتيجه رابطهي زناشويي با سرعت بيشتري به سردي گرايد.